Mijn leven als au pair

Lieve allemaal,

Inmiddels ben ik alweer een week op de boerderij als au pair aan het werk, men wat vliegt de tijd zeg! Where to begin met schrijven over mijn leven als au pair... Ik begin gewoon maar ergens, bij het begin ;)

Donderdag kwam ik aan in Beerwah, wat op mij overkwam als een echt countrydorpje met een geniale naam. Het begon al goed... regen.... Beetje jammer dus, maargoed dat mocht de pret niet drukken! Ik werd opgehaald door de vader van het gezin, Wolfgang, een reusachtige man met een nog grotere auto die enorm veel commentaar op alles heeft. Sweet :P Toen we aankwamen bij het huis keek ik mn ogen uit: wat een prachtig landschap en wat een hectare aan grond hebben ze! Ik werd gelijk verwelkomd door de hond des huizes: Lilly. Wat een schatje! Het is een bordercollie en onwijs enthousiast, dus zodra ik een was buiten op moet hangen, komt ze gelijk naar me toe met een bal en staat vervolgens te janken bij m’n benen om te spelen. Wat ik natuurlijk helemaal niet erg vind ;) De moeder, Astrid, was ook thuis en door haar werd ik ook heel warm ontvangen met een dikke knuffel en de woorden: Thank god you are here! Leuk om te horen toch? Na even wat gekletst te hebben, ging ik mn caravan inrichten: mijn thuis voor de komende 4 weken. Heerlijk even niet uit een backpack leven maar daadwerkelijk een kast hebben waar mn kleren in kunnen hangen. Hoe blij je daarmee kan zijn ;) Na het inrichten kwamen de jongens thuis. Het zijn drie kinderen, Nicholas (10 jaar), Lucas (8 jaar) en Thommy (5 jaar). De twee oudsten kunnen niet zelfstandig lopen en niet praten (wel horen), dus ik leer hier al aardig wat gebarentaal. Dit was dan ook mijn eerste opdracht voor die dag: een naam verzinnen die de kinderen kunnen gebaren. Tja ik ben natuurlijk niet zo thuis in dit wereldje dus vroeg ik advies aan Nicholas. Hij had een erg goed idee en deed het gebaar voor me. Ik begreep hier natuurlijk niks van dus ik naar Astrid met de vraag wat het gebaar betekende. Wat mijn naam hier is? Geel haar. Omdat ik enorm blond haar heb op het moment ;) Daarnaast kwam Thommy na een paar dagen met een ander idee: rubber band, omdat ik jawel.... veel fiets hier! Leuk om te zien hoe creatief kinderen kunnen zijn. Verder waren er twee WWOOF-ers (vrijwilligers die werken voor kost en inwoning op een boerderij) toen ik aankwam, maar die zijn na 2 dagen weggegaan. Op zaterdag kwam de oma uit Oostenrijk aan om vier weken lang hier te verblijven. De oma is echt een lieve oma. Één koffer had ze helemaal vol gestopt met cadeautjes voor het gezin en... voor mij! Zo lief.. Omdat ze uit ervaring wist dat ik waarschijnlijk geen parfum of andere beauty dingen zou hebben tijdens het reizen, had ze voor mij een toilettasje vol met dat soort dingetjes meegenomen. Nu ben ik niet echt een meisje wat van tutten houdt, maar het is natuurlijk wel super lief!! Verder helpt de oma mij veel met schoonmaken omdat ze daarvan houdt en het gezellig vindt om samen dingen te doen, dus dat is wel erg leuk. Ze heeft vroeger veel gereisd waardoor ze enorm veel verhalen heeft, dus we kunnen lekker kletsen met elkaar. Verder vertelt ze me ongeveer 3 keer per dag hoe goed ze het wel niet vindt hoe ik met de kinderen omga en ondertussen ook nog alle schoonmaak dingen en de was doe. Leuk om dat te horen dus ;)

Mijn dagen beginnen hier om 6 uur ’s ochtends. Ik maak het ontbijt klaar, ruim de vaatwasser uit en maak de jongens klaar voor het ontbijt zodat ze hun schooluniform niet vies maken. De twee oudsten hebben namelijk ook moeite met motorische vaardigheden, dus eten/schrijven/tekenen of grovere bewegingen gaat hen niet gemakkelijk af. Na het ontbijt ruim ik samen met de oma af, laad de vaatwasser in en meestal moet ik dan tot ongeveer 10 uur werken. Tijdens deze ‘ochtenddienst’ doe ik de was, maak ik de bedden op van de kids en ruim ik de speelkamer op. Wat een troep kinderen kunnen maken in 5 minuten is echt niet te geloven! :P Maar beter dat ze lekker spelen en veel troep maken, dan dat ze keurig zitten te wachten op een bank om naar school te gaan toch? Dat vind ik tenminste.. Na zo’n ochtend heb ik meestal vrij tot 2/3 uur in de middag en ga ik erop uit om de omgeving te verkennen. Maar over mijn vrije tijd later meer ;) In de middag werk ik meestal samen met een andere zorgmedewerker. Er zijn er drie: Allie (een Amerikaans meisje van 24 jaar), Amanda (een Australische die zelf 10(!) kinderen heeft, waarvan er 4 gehandicapt zijn) en Callum (een rasechte Aussie die errug laid back is en wiens favoriete uitspraak is: no worries mate). Alle drie zijn ze erg leuk om mee te werken dus dat is wel fijn! Om 3.30pm komen vervolgens de twee oudsten uit school die we vervolgens uit de auto moeten helpen. Daarna gaat een van de zorgmedewerkers met Astrid mee naar boven om de jongens naar de wc te helpen en te helpen met omkleden. Dit mag ik nog niet doen, omdat er een hele routine voor is waarbij ze de kinderen zoveel mogelijk zelf willen laten doen. Dit ga ik nog wel leren! Als de kids beneden zijn gekomen, drinken we meestal wat met z’n allen en gaan we eerst even lekker spelen. Omdat de twee oudsten niet veel lichaamsbeweging krijgen, gaan we meestal ’s middags even het zwembad in hier. Dit is ook erg goed voor het trainen van hun benen, omdat in het water natuurlijk alles makkelijker gaat. De jongens vinden het ook erg leuk en liggen ook helemaal in een deuk als ik een bommetje maak, kopje onder ga en lang onder water blijf of als ik, heel gemeen, de bal te ver gooi waardoor ze verder moeten zwemmen. Dit laatste eindigt meestal in een vraag aan de andere zorgmedewerker of ze de bal kunnen gooien naar hun, maar gelukkig trappen zij er niet meer in ;) Na het zwemmen/spelen moeten de jongens wat huiswerk doen, wat meestal lezen betreft of voor Nicholas soms ook rekenen. Dit is erg leuk om te doen, want zij leren woorden uit te spreken, maar ik leer de gebaren van de woorden. Win-win situatie dus ;) Verder heeft Nicholas een spraak-computer waarmee ik dingen met hem oefen zoals dieren of mensen beschrijven of begrijpend lezen. Via de computer lezen we dan het boek en ik vraag dan dingen als: waar gaan de kinderen heen, gaan ze over de berg of om de berg heen, zit de eend in de doos of op de doos. Nicholas beantwoordt dan de vragen met behulp van de spraak computer door het juiste plaatje aan te klikken en daarbij maakt hij het bijbehorende gebaar. Hierdoor leert hij het plaatje van het woord, het gebaar en hoe die het uit moet spreken. Erg interessant dus, althans vind ik ;) Na het spelen en het huiswerk maken, kleedt de zorgmedewerker de jongens om en maakt ze klaar om naar bed te gaan. Daarna gaan we met z’n allen eten en na het eten ruim ik wederom met de oma de tafel af en zet de vaatwasser aan. Daarna kan de relaxtijd beginnen..

Hoewel ik meestal elke dag moet werken, heb ik veel uren tussen de ochtenddienst en de middagdienst vrij. Het gezin heeft hier fietsen die ik dan ook veel gebruik om even Beerwah in te gaan, de omgeving te verkennen of door de Glass House Mountains te fietsen. Het zijn mountainbikes dus ik kan de wat ruigere paden nemen, maar dit eindigde de laatste keer bijna in een valpartij toen ik gelanceerd werd omdat er ineens een gat in het fietspad was. Die ruigere paden ontwijk ik vanaf dat moment dan ook ;) Met surfen heb ik geen ongelukken gehad, dus ook met fietsen hier wil ik dat even voorkomen :P Verder is er in Beerwah een heerlijk groot zwembad waar ik af en toe heenga om baantjes te trekken in het kader van iets van sporten, want het surfen en het actief zijn mis ik wel sinds het surfkamp. Een middag toen ik ging zwemmen kwam ik een Australische vrouw tegen met wie ik aan de praat raakte. Zij vroeg waar ik vandaan kwam en toen ik vertelde dat ik in Nederland woon in Soest begon ze heel hard te lachen... Wat bleek? Zij kwam uit Nederland en heeft een vriendje in Soest gehad die nu nog steeds in Soest woont en die ik van naam en gezicht ken :P What a small world ay? Verder ben ik op woensdag naar de Australia Zoo geweest hier. Dit is de dierentuin van de Irwin family, dus die wilde ik natuurlijk wel heel graag zien! Hoe duur? Slechts 50 euro entree... Slik... Maar no worries, Astrid had een pas waarmee je als verzorgende van beperkte mensen naar binnen kan, gratis... Er stond alleen wel een foto van haar op.. Toch maar op de fiets gestapt om vervolgens over de snelweg (!) naar de Australia Zoo te fietsen en proberen binnen te komen. Allereerst, fietsen over de snelweg is echt enorm eng! De auto’s gaan ook niet langzamer rijden als ze je inhalen dus tijdens de 10 minuten die ik moest fietsen op die weg, heb ik doorgebracht met een continue hartaanval :P Maar ik leef nog steeds dus daar ben ik blij mee! Toen ik aankwam bij de Australia Zoo was het dus tijd om mij als Astrid voor te doen. Het meisje achter de kassa keek naar de foto, keek naar mij, voerde de expire date in en zei vervolgens de verlossende woorden: Enjoy your day in the Zoo! Haha wat een grap hee, hoezo ze letten goed op? Anyway, toen ik de dierentuin binnenging begon net de krokodillenshow dus ben ik daar allereerst naar toe gegaan. Het was echt vet om te zien en door middel van muziek werd het even extra spannend gemaakt toen de krokodil het water uit sprong om de dode kip te grijpen die de verzorger in zn hand had. Maar het liep gelukkig goed af ;) Verder ben ik die dag eindelijk met kangaroes, een koala en een olifant op de foto geweest! Heel vet wel! De kangaroes en de olifant kon ik voeren en de koala kon ik aaien, dus dat was wel een toffe dag. Het viel me trouwens op hoeveel reizigers er wel niet waren daar in de Zoo! Bij binnenkomst kwam ik al gelijk een Zweedse jongen tegen die ook alleen was, dus zijn we gezellig samen door de dierentuin gaan wandelen. Handig ook voor de foto’s maken ;) Donderdag was ik een hele dag vrij, maar omdat het ontbijt al zo vroeg is en ik wel van de familie gezelligheid hou, besloot ik gewoon vroeg op te staan en te genieten van... een dag met hozende regen. Het plan was om met Allie, het Amerikaanse meisje die hier werkt, naar het strand in Noosa of Mooloolaba te gaan, maar met die regen was dat niet echt een goed plan.. Allie woont in Mooloolaba waar ze op het moment aan het housesitten is, dus we zouden hoe dan ook afspreken. Dus daar ging ik in de auto, die het gezin voor de au pair heeft, over de hele hele hele hele smalle brug (ook dit overleefd) op weg naar Mooloolaba. Heerlijk om weer even auto te rijden en voor het eerst in mn leven in een automaat gereden. Appeltje eitje, wat makkelijk is dat zeg! Het huis waar Allie op past is echt mega groot, met zwembad + bubbelbad in de tuin en een giga boot! Als het binnenkort goed weer is gaan we daar dus ook even goed gebruik van maken ;) Verder is Allie binnenkort jarig en geeft ze een bbq voor wat vrienden waar ik ook voor uitgenodigd ben, dus het is wel echt leuk dat ik hier ook gewoon de gezelligheid van andere reizigers/jonge mensen om me heen heb ;) Omdat het zo regende zijn we Mooloolaba even in geweest. We hadden geld voor koffie van de oma gekregen, dus zijn we lekker op een overdekt terras gaan zitten om koffie te drinken. Verder waren er erg veel hippie winkels in Mooloolaba, wat ik erg leuk vind, maar wat Allie ook erg leuk blijkt te vinden! Dus hebben we lekker door de winkels gescharreld terwijl het buiten hoosde van de regen. ’s Avonds bleek het zo erg te regenen hier dat er wegen werden afgesloten vanwege overstromingsgevaar. Best scary, maar gelukkig bleek het minder erg dan gedacht, dus vandaag is alles weer open gegaan voor het verkeer.

Well dat was het verhaal over mijn leven als au pair voor nu. Foto’s heb ik alleen nog van de Australia Zoo, voornamelijk ook omdat het gezin liever niet heeft dat ik veel foto’s maak. Dus als ik wegga zal ik een foto van de hele familie maken die ik dan waarschijnlijk wel op mn blog mag plaatsen. Verder zal ik binnenkort als het weer wat opgeknapt is, wat foto’s van de boerderij en de omgeving maken. Die komen er dus aan ;)

Om even met een leuke quote te eindigen:

Ik wil best naar mijn au pair luisteren, zolang ze maar in de top 40 staat.

Liefs, Carlijn

 

PS: Nog even iets heel liefs wat het jongste jochie heeft gedaan. Hij vroeg waarom ik zoveel armbanden en dergelijk om heb. Ik vertelde hem vervolgens dat ik, overal waar ik kom in Australie, een armbandje of een enkelbandje koop als aandenken. De volgende dag kwam die uit school naar me toe en zei die: Carlijn, I made a bracelet for you so that you always remember us. Zo lief. Een mooi paars plastic koord met een roze doorzichtige haaientand eraan, mn mooiste armband tot nu toe ;)

Laatste foto's

Reacties 7

Marie Louise 23-03-2012 02:43

Hey mate;-)!,

Wat gaaaaaf om je verhalen te lezen en wat leuk dat je het zo naar je zin hebt. Haha echt een heel groot toeval dat die vrouw een vriendje in Soest heeft gehad! Geniet er lekker van, ik blijf je volgen!

xxx

Lars 23-03-2012 09:01

Wat vet weer hey! Tof om te lezen dat ookal heb je het druk, je jezelf nog steeds vermaakt wat lief!! Dat roze armbandje wordt sowieso de mooiste denk

Hahahaha! Wie was dat dan?

eric hop 23-03-2012 14:03

Hey Carlijn,

Wat leuk om je verhalen te lezen.
En als ik t zo lees heb je het enorm naar je zin.
Geniet de laatste weken nog van dit mooie land.
Ook de foto's zijn erg mooi.............

X Eric (bso)

petra 23-03-2012 20:44

Hoi meis, ik weet wat je bedoeld met 'kloppend hart over de snelweg fietsen'. Ooit was ik met de fiets in Hongarije en toen was dat ook voor ons de enige optie. Brr......
Dat wat jij in de Zoo zag heb ik ook beleefd tijdens mijn Australié-vakantie = jumping crocs, een kangaroo aaien. Echt super allemaal. Hé, begrijp ik uit je verhalen dat Darwin is geskipt? Geniet nog effies, en inderdaad een hele goeie werk-ervaring als au pair bij dat gezin. Staat altijd goed op je cv, maar dat doet het hele Australië-avontuur toch al. Weet dat je ook weer welkom bent op de BSO in Soest........ Dikke kus!!

Froukje 23-03-2012 21:12

Heee lieverd, wat klinkt dat goed zeg, weer een hele ervaring! Geniet er nog van daar! Liefs

Ien 23-03-2012 22:26

hey "yellow hair"!
leuk weer hoor, om je avonturen te lezen. Wat een leuke mensen ontmoet je daar en "mag" je daar ook nog voor werken ;-) En dat je daarnaast ook nog "tèd foor juh eigguh" hebt, geniet er lekker van.
en natuurlijk is gebarentaal leren ook nooit weg (ik neem aan dat dit min of meer "internationaal" is...)
Mooie foto's inderdaad, ook van de omgeving. Ben benieuwd nar de rest!
liefs

Anouk 24-03-2012 09:28

Oi Mate! Wat klinkt dat au pair zijn gaaf, wat een ervaring ! Echt leven met de locals hihi. Weet dat ik hier heeeel erg jaloers op ben - als mede-pedagoog ;-). Geniet van je laatste weken. De plannen die je nog hebt zijn super. Geef de koala's en crocs enzo maar een aai over hun bol voor mij haha. Liefs!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer