Chicks on tour!

Hoi allemaal!

Ik ben weer terug in Sydney, heb een minilaptop aangeschaft zodat ik toch wat beter alles kan doen zoals foto’s uploaden, bloggen en dat soort dingen.  Dus is het nu eindelijk weer tijd voor een nieuw verhaal. Ik heb van betrouwbare bronnen gehoord dat sommigen van jullie het wachten op een nieuw blog niet heel goed aan kunnen ;) Just kidding!

Dinsdag en woensdag (13/14 december) heb ik met Mila een beetje door de stad gestruind, lekker relaxt aan gedaan en alles op ons gemakje een beetje verkend. Toch ook wel erg fijn zonder dat je je druk hoeft te maken of je nog steeds bij de groep bent. Af en toe leek het net zo’n schoolreisje ;) mooi zitten in de kring met onze bammetjes en als de leiding je roept dan weer keurig in de rij gaan staan om verder te lopen. Nee het was een leuke op start maar het is toch ook wel fijn om dan weer na een paar dagen je eigen gang te kunnen gaan. Verder heb ik die dagen mn eerste was gedaan! Of naja.... laten doen ;) die wasmachine bij ons in het hostel liet meer vlekken achter dan dat er oorspronkelijk in zaten dus ben ik naar een wasserette gegaan om vervolgens heerlijk ruikende, schone, droge, gestreken (!) kleding te hebben aan het einde van de dag. Prima dus!

Donderdag was het vertrekdag! Weg uit het hostel en op naar de camper! Uiteindelijk gingen we met z’n drieen. Mila wilde toch ook wel graag mee dus gingen we met zn drieen op weg! Het was nog een beetje spannend allemaal, want toen we bij het verhuurbedrijf aankwamen bleek dat Suzan nog een best bedrag moest betalen voor eigen risico terwijl ze dacht dat ze alles al in Nederland had betaald. Na wat telefoontjes met Australian Backpackers bleek het te zijn dat eigen risico helemaal in Nederland niet afgekocht kan worden, dus dat was even een tegenvaller voor Suzan. Maar no worries Mate, let’s hit the road! De klompjes hingen al te bungelen aan de achteruitkijkspiegel, ik werd gebombardeerd tot navigatiesysteem en daar gingen we! Onze eerst stop was in Kiama. Hier waren twee jongens van onze groep dus hebben we gezellig met zn vijfen gekampeerd daar. Kiama is een super mooi plaatsje! Voor degene die de film in her shoes kennen, het bejaardenoord waar Cameron Diaz verbleef daar klijkt Kiama een beetje op. Echt zo’n plaatsje waar je heerlijk je laatste levensjaren door kan brengen. Palmbomen, gekleurde huisjes, knalroze postkantoor en hele lieve mensen. Wel oud, maar dat geeft niet ;) Hier is ook het Blowhole. Dit is een punt waar de golven tot 60 meter hoog tegen de rotsen aan slaan. Helaas hebben we dat niet kunnen zien, maar er zaten er wel een paar hoge tussen!

Het links rijden heeft in het begin heel wat lachbuien opgeleverd. Sydney uitkomen ging super! Suzan was heel rustig en kan goed rijden, dus het leek appeltje eitje, totdat..... een rotonde. ‘Help! Waar moet ik heen?!!!’ Om vervolgens de ruitenwissers aan te zetten, het stuur naar rechts maar ineens naar links te doen en als klap op de vuurpijl schoot er een kastje in de camper open die tegen de knop van de kraan botste waardoor de kraan aansprong. Totale chaos dus dat moment :P

Het slapen in de camper is tja... knus :P Onder zijn twee bedden van 70 cm breed en daarboven is een 1,5 persoonsbed die elke keer in en uitgeschoven moet worden. Daar sliep ik, dus ik had een prima bed! Het was al een heel avontuur om daar in te komen. Mijn bed kwam net iets verder dan het bed van Mila, maar als ik m’n bed in wilde moest ik met mn ene voet op Mila der bed gaan staan dan mn andere voet op de gootsteen zetten, om mezelf vervolgens in een soort van driehoek te vouwen en te gaan liggen. Met mn lenigheid zit het hier dus wel goed. Doe ik tenminste ook nog een beetje aan aerobic ;)

In Kiama hebben we 2 nachten gestaan, aangezien dit oord heerlijk was om nog even aan het strand liggen hebben we daar dan ook goed gebruik van gemaakt. Maar na 2 gezellige nachten, een strand dag, roodverbrande lichaamsdelen en noodles als avondeten was het toch weer tijd om verder te trekken. Op naar Melbourne! Ons plan was namelijk om de Great Ocean Road andersom te doen. Hij loopt eigenlijk van Torquay naar Warnambool, maar wij wilden hem dus andersom gaan doen. Na een dag rijden waren we beland in Can River op een soort van gratis campingplek. Je moest er eigenlijk voor betalen, maar een Australier die er kampeerde zei dat je naar de pub in het dorp moest gaan om daar te betalen, maar dat ze verder niet kwamen controleren... Wij als gierige Hollanders, of om het positiever te benoemen: backpackers, maakten daar natuurlijk graag gebruik van dus hebben we onze camper naast die Australier gezet en hebben lekker genoten van een gratis campingplek. Gelijk werden we uitgenodigd voor een biertje en na veel gezeur van onze kant af dat we nog steeds geen kangaroes gezien hadden, gingen we het bos in, op kangaroejacht! Ook dit keer helaas niet gezien, maar er was bier dus ‘No worries’ volgens Cary (de Australier). ’s Avonds heb ik met Mila, Cary en zijn neefje in hun camper gepokerd en hebben we veel gelachen om de Aussie slang die zij hadden. Zo ben ik er achter gekomen dat je hier nooit moet zeggen: ‘Hop on!’ of ‘What is the route to’. Volgens Cary had ik dan heel Australie aan mannen op me liggen ;) Tja... weer wat wijzer ;)

De volgende dag gingen we vroeg op om zo ver mogelijk te komen. Uiteindelijk zijn we beland bij een dorpje genaamd Colac, waar we op een heus tokkie woonwagenkamp terecht kwamen. Maar... wel MET douche! Damn wat kan een mens daar van opknappen hee. Heerlijk. Het mannetje die het kamp bewaakt is een oud baasje met bijna alle tanden uit z’n mond die in een hokje zit vol walgelijke kerstversiering, een primitieve kassa en waar het heeeeel apart ruikt. Ik wil niet weten naar wat :P Ook weer een hele belevenis dus.

Vanaf Colac zijn we naar Warnambool gereden, onderweg gewinkeld bij de Kmart en daarna doorgereden naar een camping. Ik moet zeggen dat dit wel een van de leukere campings was die we hadden tijdens onze trip. MET BBQ en met een springkussen! Wij als 20-ers maakten daar natuurlijk even goed gebruik van, dus hebben we flink gesprongen net zolang totdat de hamburgers van de BBQ bijna omhoog kwamen;)

Uiteindelijk zijn we op 20 december dan echt aan de Great Ocean Road begonnen. Helaas was het wat slechter weer toen we er aan wilden beginnen en hadden we van een paar meiden gehoord dat een paar mooie stops dicht waren ivm het weer. Bummer, maar er waren gelukkig nog meer mooie plekken om te zien dus niet getreurd, gaan met die banaan! Wij bleken enorme bofkonten te zijn en hadden de hele Great Ocean Road heerlijk weer! Wat is die Great Ocean road toch mooi... Blauwe wateren, prachtige uitzichten en dan ineens.... fietsers op een 100 km weg! Gekke Australiers... Het blijkt dat je hier gewoon mag fietsen op de snelweg, en dat er gewoon een fietspad voor is aangelegd! Je staat werkelijk met je mond vol tanden.

Na een paar uurtjes rijden, de Twelve Apostles gezien te hebben en andere mooie uitzichten kwamen we aan op een koala camping in Cape Otway. Op deze camping zitten de koala’s boven je in de boom te... niksen eigenlijk. Heerlijke beesten wel en wat een droppies als ze slapen. Maar als je dan eens goed kijkt naar die schattige pluizige mollige beestjes zie je ineens wat voor enorme nagels ze eigenlijk hebben! Damn wat een units. Die wil je niet graag in je arm hebben staan hoor. Verder was deze camping onwijs saai,dus wilden we het een beetje leuk maken voor onszelf en wel met een boswandeling. Onderweg hoorden we ineens een enorm gebalk uit de bosjes komen. Best schrikken want Cary had ons verteld dat kangaroes dit geluid maken als ze zich bedreigd voelen. Hetgeen wat je niet moet doen is dan nog dichterbij komen. En laat het geluid nou fijn achter ons vandaan komen en wij dus nog verder het bos in moesten lopen... Nadat de weg dood liep hebben we ons omgedraaid en zijn we half rennend half wandelend teruggegaan naar de camping. Om daar gelukkig heelhuids aan te komen ;) Avontuur volbracht!

De volgende dag was het laatste deel van de Great Ocean Road alweer aangebroken. Wat een schitterende uitzichten echt.. Bij sommige punten stonden we echt sprakeloos te kijken. Wat kan de natuur toch mooi zijn! Er waren ook een paar afgelegen plekjes die we gingen bekijken en die waren toch wel dik de moeite waard! Dan loop je over een bospaadje en dan ineens kom je bij een strand met grotten en een onwijs blauwe zee. In 1 woord prachtig gewoon.

Onderweg werden we vervolgens gebeld door Stijn, een jongen van de groep, dat hij een eigen huisje had in Melbourne en of we hem even kwamen opzoeken. No problemo, gezelligheid ten top dus op naar Melbourne! Wat een toffe stad! We kwamen aan bij St. Kilda, een wijk aan het strand. Je kijkt tegen palmbomen aan, een boulevard, de zonsondergang en naast je het Luna Park :P zo gek dan ineens zo’n attractiepark naast het strand. Melbourne is een wat alternatievere stad dan Sydney, veel mensen lopen hier op blote voeten en het volk wat je ziet heeft wat weg van Amsterdam. Alleen dan natuurlijk de houding van Australiërs. Die combinatie vond ik wel erg tof en ik voelde me er gelijk thuis! Melbourne is verder een stad van festivals, muziek en kunst dus ook wat dat betreft voor mij een heerlijke stad! Jammer genoeg zijn we er maar 1 dagje geweest, maar aan het eind van mn route wil ik hier zeker terugkomen om de stad goed te bekijken! Aangekomen in Melbourne konden we de camper bij Stijn op de oprit zetten en mochten we lekker bij hem in huis slapen: gratis. Hij woont in een antikraakpand met 6 anderen waarvan 2 belgische jongens met wie we ’s avonds lekker bieries gedronken hebben. ’s Ochtends was het nog zulk mooi weer dat we besloten om nog even te blijven en te geniten van het strand. Heerlijke dag echt! Wat een goed leven hebben we hier toch. Aan het eind van de middag zijn we vervolgens vertrokken om in ieder geval Melbourne alvast maar uit te zijn: wat een hel om in die stad te rijden zeg! Respect voor Suzan, want zij was de enige die in de camper mocht rijden ivm verzekering dus konden we elkaar ook niet afwisselen. Maar ze heeft het goed gedaan! En ook een beetje credit voor mij: ik heb ons Melbourne uitgekregen via de kaart dus dat is natuurlijk ook een enorme hulp ;)

’s Avonds zijn we beland op een parkeerplaats bij een tankstation om daar te overnachten. Best gek hoor om dan ’s ochtends met je slaaphoofd het tankstation binnen te lopen in je pyjama om daar te douchen etc terwijl mensen daar aan het ontbijten zijn en je giga aanstaren. Maar de vrouw achter de toonbank zei maar: it’s okay love, ofcourse you can take a shower love, en dat maar door ;) Heel lief dus.

Terug gingen we door het binnenland langs Canberra over de snelweg omdat dit toch een stuk korter was dan terug langs de kust. Wat een mooie plaatjes hier ook weer. Af en toe lijkt het of je in een schilderij bent ofzo, zo mooi dat alles eruit ziet. Hier in het binnenland zagen we ook veel boerderijen en die hadden echt regelrecht uit McLeod’s Daughters kunnen komen! Inclusief de windmolens en het vee wat er loopt. Zo grappig :P

De 23e zijn we gestopt in Goulburn. Koelkast was kapot, tenminste.... dat dachten we. Na een telefoontje naar het verhuurbedrijf en veel gelach aan de andere kant van de telefoon bleek dat we gewoon weer op een campingplek moesten gaan staan met stroom want de batterij van de koelkast was leeg. Typisch....

Verder heeft de camper zn werk goed gedaan. Af en toe klapte er alleen ineens een kastje open, die Suzan uiteindelijk vakkundig met ducktape heeft afgeplakt. Daarna sprong af en toe de koelkast open wat eindigde in een klimpartij voor mij over de autostoelen om mezelf vervolgens in allerlei bochten te wringen om de koelkast dicht te krijgen en de inhoud er in te zetten. Gelukkig dat ik aan aerobic doe, want lenig moest je er wel voor zijn...

De 24e kwamen we weer aan in Sydney waar Mila en ik een afspraak hadden met Alister van Ducktravel (reiswinkel die aangesloten zit bij Australian Backpackers) om een surfcursus te boeken!!!! 6 februari ga ik voor een maand naar een surfkamp bij Spot X, dit ligt in de buurt van Byron Bay. Schijnt een hele leuke sfeer te zijn en heel relaxt dus ben benieuwd! Ik heb er in ieder geval super veel zin in, want als ik hier mensen zie surfen begint het toch wel te kriebelen hoor!

Kerst is inmiddels al geweest, maar dit jaar heb ik niet echt een kerstgevoel gehad. Overal in de steden hangt wel kerstversiering, zijn er kerststalletjes en wordt er kerstmuziek gedraaid, maar het feit dat het dan stralend mooi weer is en 25 graden vind ik toch wel een beetje gek. Kerstdag heb ik gevierd op Bondi Beach met een festival genaamd Sunburnt. En sunburnt was ik wel aan het eind van de dag. Maar wat een gaaf feest! Leuke muziek, lekker weer, toffe mensen en een heerlijke BBQ. Toch ook wel leuk om zo kerst te vieren hoor ;) Mila en ik hadden VIP kaarten gekregen van Alister de dag daarvoor voor de prijs van het normale ticket, dus dat was wel erg relaxt! Schone wc’s enzo ;) verder stelde het niet heel veel voor de VIP maar het festival was gewoon top en we hebben er weer een lekker kleurtje bijgekregen ;)

De dag na Kerst is het hier Boxing Day. Het idee hierachter is dat men dan zijn of haar cadeaus kan ruilen die ze met kerst gekregen hebben. Verder is er overal giga uitverkoop dus er stonden rijen in de stad, niet normaal! Er stonden gewoon rijen VOOR winkels. Echt een heksenketel! Het leken net de drie dolle dwaze dagen van de Bijenkorf alleen dan 10x zo erg :P

Well guys, als jullie aan het einde van dit blog zijn gekomen hebben jullie er een hele leesprestatie op zitten. Petje af hoor! De foto’s van de roadtrip kan ik nog niet uploaden om het kaartje van mn camera niet wordt gelezen door verschillende computers, maar als het goed is kan ik die volgende week op Mila der laptop zetten en dan via haar laptop naar mijn laptop kopieren. Wordt aan gewerkt dus!

Nu ga ik weer even de stad in om van het weer te genieten en dan ga ik straks met Manon (meisje van de groep van Australian Backpackers) naar Happy Feet 2 3D in de Imax, de grootste bioscoop ter wereld!

Tot het volgende blog!!!

Liefs, Carlijn

Reacties 9

Astrid 28-12-2011 09:38

Ha Carlijn,
Zag je berichtje over deze blog op FB. Wat klinkt dat allemaal goed en gezellig zeg! Heel erg veel plezier! Ben benieuwd naar de foto's.
Liefs Astrid

Rian 28-12-2011 09:41

Wauw carlijn wat gaaf allemaal!! Echt super. Blijf genieten en schrijven! Xx

Lars 28-12-2011 12:40

Wat een ontzettend leuk verhaal weer clijntje!! Heel leuk om te lezen en ben onwijs benieuwd naar al die mooie plaatjes de twaalf apostelen zag ik laatst toevallig op tv en toen dacht ik nog 'wow! Zou ze dat ook zien?!' zag er erg vet uit!!!

Ien 28-12-2011 17:29

he Carlijn!
wat een ontzettende leuke verhalen schrijf je (en maak je mee, dus)...en fijn dat het allemaal zo goed gaat!
het links rijden zal ook wel wennen voor Suzan, toch?
blijf het zo naar je zin hebben, zou ik zeggen
liefs
Tantetje

Ien 28-12-2011 17:29

he Carlijn!
wat een ontzettende leuke verhalen schrijf je (en maak je mee, dus)...en fijn dat het allemaal zo goed gaat!
het links rijden zal ook wel wennen voor Suzan, toch?
blijf het zo naar je zin hebben, zou ik zeggen
liefs
Tantetje

Robbert 29-12-2011 01:38

Hey Carlijn,

Wat een toffe avonturen bleef jij toch zeg! Ik kan echt gewoon mijn ogen nu dicht doen en over je hele reis gaan dromen!

Geniet er nog lekker van, die ouders van je worden wel opgevangen hoor!

Groetjes,
Robbert

Mare 29-12-2011 08:16

Ey Carlijn,
WOW! Wat een avontuur! Ik zie het helemaal voor me. Zal wel héél tof zijn. Heel veel surfplezier de komende maand!!
Groetjes, Mare

Wieke 29-12-2011 11:32

Jeetje Carlijn! Wat een ontzettend gaaf verhaal weer Is al dat aerobic iig ergens goed voor geweest Xx

gerda 01-01-2012 14:32

Ha Carlijn,
Het klinkt allemaal geweldig leuk! Ook heel veel goede wensen voor 2012; zo te horen komt dat wel goed!
Surf ze in februari
groetjes, Gerda

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer